خوش آمدید

بلاک چین چیست؟
بلاک چین چیست، چگونه کار می کند و چه کاربردی دارد؟ اینها سوالات رایجی است که در مورد این فناوری انقلابی پرسیده می شود و احتمالاً برای مبتدیان یا حتی حرفه ای ها قابل درک نیست. با ما همراه باشید و به تمام این سوالات به زبانی ساده پاسخ دهید.

بلاک چین به زبان ساده
به عبارت ساده، بلاک چین نوعی سیستم برای ثبت و گزارش اطلاعات است. تفاوت این سیستم با سایر سیستم ها در این است که اطلاعات ذخیره شده در این نوع سیستم بین همه اعضای شبکه به اشتراک گذاشته می شود. با استفاده از رمزگذاری و توزیع داده ها، امکان هک، حذف و دستکاری اطلاعات ثبت شده تقریباً از بین می رود.

اصطلاح بلاک چین اولین بار با ظهور بیت کوین ظاهر شد و پادشاه ارزهای دیجیتال از این راه حل برای ذخیره اطلاعات دارایی های کاربران استفاده کرد.

برای درک بهتر بلاک چین، مثال زیر را در نظر بگیرید:

در یک گروه 100 نفره، من یک برگه اطلاعات را در دست می گیرم و همه با تلفن همراه خود از آن برگه عکس می گیرند. حالا اگر من آن اطلاعات را از بین ببرم، یا تغییر بدهم، دیگر آن حجم قابل قبول نیست، زیرا آنها یک کپی از نسخه اصلی دارند، مگر اینکه تلفن همراه همه را بردارم و آن را حذف کنم.این جامعه ای که در مورد آن صحبت کردیم می تواند چندین میلیون نفر باشد که در قیمت بیت کوین و اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال بلاک چین می بینیم یا می تواند به صورت خصوصی برای یک گروه خاص استفاده شود.

بلاک چین را می توان به صورت خصوصی و برای اهداف خاص در یک موسسه یا سازمان استفاده کرد که به آن بلاک چین سازمانی نیز می گویند. البته به عقیده بسیاری از کارشناسان، بلاک چین سازمانی نمی تواند به هدف اصلی این فناوری یعنی تمرکززدایی دست یابد.

چگونه بلاک چین کار می کند؟
اصطلاح بلاک چین ترکیبی از دو کلمه Block و Chain است. این فناوری در واقع یک زنجیره بلوکی است.

هر گونه اطلاعاتی را می توان در هر بلوک ثبت کرد. از جنایات یک فرد گرفته تا جزئیات تراکنش های یک شبکه پولی مانند بیت کوین.
اطلاعات در بلوک ها ثبت می شود و بلوک ها به صورت زنجیره ای به هم متصل می شوند. این زنجیره زنجیره بلوکی را تشکیل می دهد.
به عنوان مثال، بلاک چین زیر را در نظر بگیرید. هر بلوک کشوری را نشان می دهد که نام شهرهای آن کشور در آن ثبت شده است
یه چیز دیگه هم هستهر کدام از این بلوک ها چیزی به نام هش دارند. هش رشته متنی است که از یک تابع ریاضی خاص تولید می شود و برای جلوگیری از تقلب در سیستم استفاده می شود. هش داده یا ورودی همیشه ثابت است. استفاده از راه حل هش از تقلب و تغییر داده های ثبت شده در بلاک چین جلوگیری می کند.
به عنوان مثال در تصویر بالا برای بلوک «ایران» که حاوی اطلاعاتی درباره نام شهرهای تهران، اصفهان و تبریز است، بلوک هش «NYLAC» است.

در بلاک چین، بلاک ها علاوه بر داشتن هش، حاوی هش بلاک قبلی نیز هستند.

کوچکترین تغییر در اطلاعات یک بلوک به طور کامل هش آن را تغییر می دهد و زنجیره بلوکی را نامعتبر می کند.

برای مثال اگر کاراکتری به اطلاعات نام شهرهای ایران اضافه شود، بلوک هش تغییر می کند و در نتیجه بلوک های زیر نامعتبر می شوند.

اگر فردی محتویات یک بلوک را تغییر دهد و هش بلوک های بعدی را به روز کند، چه می شود؟ این ممکن است، اما یک راه حل بلاک چین توزیع شده این مشکل را حل می کند.

داده های بلاک چین در رایانه یا سرور خاصی ذخیره نمی شود. هر کامپیوتر یا سیستم متصل به شبکه یک کپی از اطلاعات را دریافت می کند.هر رایانه ای که به شبکه متصل می شود و یک نسخه از بلاک چین را دریافت می کند، گره نامیده می شود.

هنگامی که به عنوان یک گره به یک بلاک چین متصل می شوید، یک کپی از تمام داده های آن دریافت می کنید. اطلاعات را نمی توان تغییر داد مگر اینکه اکثریت موافق باشند.

فناوری بلاک چین به خودی خود یک فناوری اصلی نیست، بلکه مجموعه ای از فرآیندهای هش، رمزگذاری، توزیع انبوه و غیره است که این ایده را ایجاد کرده است. قبل از بلاک چین، دفتر کل توزیع شده وجود داشت، اما بلاک چین با ساختار بلاک خود، فناوری دفتر کل توزیع شده را بهبود بخشید.

بلاک چین از دیدگاه فنی
بلاک چین را به عنوان بایگانی در نظر بگیرید که اطلاعات در آن ثبت می شود. بلاک چین ممکن است تفاوت چندانی با آنچه شما با آن آشنایی دارید نداشته باشد. مانند ویکی پدیا.

با استفاده از بلاک چین، بسیاری از افراد می توانند سوابق مختلف را در یک نوع آرشیو اطلاعات وارد کنند و کاربران همچنین می توانند نحوه ثبت و به روز رسانی اطلاعات را کنترل کنند.

ساختار و عملکرد این فناوری تفاوت چندانی با عملکرد وب سایت ویکی پدیا ندارد. مقالات دایره المعارف آنلاین ویکی پدیا محصول یک نویسنده نیست.هر کسی می تواند مطابق با قوانین ویکی پدیا مطالبی را در این صفحه ارسال کند. بنابراین، در ویکی پدیا، فقط یک نفر اطلاعات را کنترل نمی کند.

با این حال، پس از بررسی عمیق تر، تفاوت هایی که فناوری بلاک چین را منحصر به فرد می کند، آشکار می شود. در حالی که هر دو در شبکه های توزیع شده (اینترنت) کار می کنند، ویکی پدیا برای کار بر روی شبکه جهانی وب (WWW) با استفاده از مدل «مشتری-سرور» طراحی شده است.

این بدان معناست که در ویکی پدیا داده ها در یک سرور متمرکز ذخیره می شوند. حتی اگر کاربران آن را نخواهند، یک یا چند نفر بر تمام داده ها کنترل دارند و می توانند آن را تغییر دهند یا به طور کامل حذف کنند.

در ویکی پدیا، یک کاربر (مشتری)، با مجوزهایی که سیستم در حساب کاربری خود اعطا می کند، می تواند تمام یا برخی از مدخل های ویکی پدیا ذخیره شده در یک سرور متمرکز را تغییر دهد.

هرگاه کاربر به صفحه ویکی پدیا دسترسی پیدا کند، نسخه به روز شده مقاله را در پایگاه داده (نسخه اصلی) دریافت می کند. اما تفاوت اصلی این است که کنترل پایگاه داده در اختیار مدیران ویکی پدیا است، در حالی که کنترل دسترسی و مجوز توسط یک مرجع مرکزی حفظ می شود.به نوعی، مدیران ویکی پدیا می توانند در هر زمانی یک مقاله را حذف کنند.

اما در بلاک چین صاحب داده های پایگاه داده کاربران شبکه هستند و داده های ثبت شده در آن حذف نمی شوند.

برنامه های بلاک چین
همانطور که گفتیم بیت کوین و خرید ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز مهمترین و موفق ترین کاربرد فناوری بلاک چین هستند. به عنوان مثال، در خریدبیت کوین، استفاده از این فناوری امکان کلاهبرداری، هزینه مضاعف پول و معکوس کردن تراکنش ها را از بین می برد.

اما این فناوری می تواند کاربردهای بسیار دیگری فراتر از ارزهای دیجیتال داشته باشد و در هر جایی که نیاز به ذخیره داده ها باشد و نیاز به اعتماد را از بین ببرد می توان از آن استفاده کرد.

برای مثال، انتخابات الکترونیکی بدون تقلب ممکن است یکی از کاربردهای بلاک چین باشد. با استفاده از این نوآوری می توان خطر تقلب در انتخابات و نیاز به نیروی انسانی را تا حد زیادی کاهش داد.

یا به عنوان مثالی دیگر می توان به استفاده از بلاک چین در زنجیره تامین و حمل و نقل اشاره کرد. کارخانه ها و شرکت های تولیدی می توانند اطلاعات کالا و حمل و نقل خود را از ابتدا تا رسیدن به دست مشتری در بانک اطلاعاتی ثبت کنند که این امر اصالت کالا و کیفیت مواد اولیه را برای مشتری تضمین می کند.با این فناوری درست مانند یک جامعه یا یک سازمان می توان نوعی مدیریت در سیستمی ایجاد کرد که هرکس با توجه به سهم خود و قدرتی که دارد در پیشرفت آن سیستم سهیم باشد.

همچنین با این فناوری می توان دارایی ها را به توکن های دیجیتال تبدیل کرد و به عنوان دارایی قابل انتقال عرضه کرد. به عنوان مثال، ارزش یک خانه را می توان به هزاران توکن دیجیتال تبدیل کرد و در مقابل بودجه متقاضی فروخت تا افراد زیادی (حتی از کشورهای دیگر) بتوانند در آن خانه سرمایه گذاری کنند.

البته بلاک چین هنوز به طور گسترده در دنیای واقعی مورد استفاده قرار نمی گیرد و با وجود اینکه این فناوری غیرمتمرکز است، هنوز باید برای بسیاری از وظایف به موسسات و سازمان های متمرکز تکیه کنیم. اما با فراهم شدن زیرساخت های لازم مانند توسعه هوش مصنوعی یا اینترنت اشیا می توان به کاربردهای بیشتر این فناوری امیدوار بود.

نتیجه
بلاک چین فناوری جدیدی است که امکان ثبت دائمی اطلاعات را بدون امکان تغییر فراهم می کند.این فناوری در واقع نوعی پایگاه داده یا پایگاه داده است که بر روی یک یا چند سرور خاص قرار ندارد، بلکه بر روی تمامی رایانه هایی که به شبکه متصل می شوند، توزیع می شود. به دلیل استفاده از رمزگذاری و ثبت آن در تمامی رایانه های شبکه، ضبط های ضبط شده قابل هک یا حذف نیستند.

بیت کوین اولین کاربرد این فناوری بود، اما این سیستم انقلابی برای هر سیستمی که نیاز به کاهش نیاز به اعتماد به واسطه ها و اشخاص ثالث داشته باشد، قابل استفاده است.